Беларуская літаратура 2 курс - Пятроўская Т. М. - Беларуская мова і літаратура - Матэрыялы па прадметах - Філолагі вітаюць
Пятница, 20.01.2017, 02:25
Приветствую Вас Гость | RSS

Філолагі вітаюць!                                                                                                                                                                                            Вэбфоліа метадычнага аб'яднання філолагаў УА "Гомельскі дзяржаўны педагагічны каледж імя Л. С. Выгоцкага"

Матэрыялы па прадметах

Галоўная » Файлы » Беларуская мова і літаратура » Пятроўская Т. М.

Беларуская літаратура 2 курс
[ Скачать с сервера (14.3Kb) ] 28.04.2016, 22:59
А. Масла РАСКАЗ ДАРОСЛАГА ЧАЛАВЕКА — Дык вы пішаце для дзяцей? — колькі часу мой спадарожнік узіраецца ў краявіды за акном, а пасля рашуча кажа: — Тады раскажу вам адну гісторыю са свайго маленства. Даўно было, і ні з кім я не дзяліўся ёй. Разумееце, я сябру здрадзіў — ненаўмысна, так атрымалася. А да гэтай пары згад- ваецца, трывожыць... Цягнік імчыць па заснежанай прасторы, раз-пораз працінаючы цемру перарывістымі гудкамі. Колы тах- каюць, як патрывожанае сэрца — тук-тук, тук-тук — гучна і часта. Нібыта не проста адольваюць шлях з горада ў горад, а пераносяць выпадковых суразмоўцаў праз гады, у іх маленства... — Нарадзіўся я ў горадзе над Дняпром. Сям’я наша жыла ў шматпавярхоўцы, я ж днямі прападаў у бабулі ў Задняпроўі. У яе — свой дом, прастору для гульняў даволі. А самае галоўнае, быў там у мяне сяб- ра, Андрэем звалі. Іх хата якраз насупраць бабулінай стаяла. Мы ж адзін без аднаго кроку ступіць не маглі, былі не разлі вада. Не бачыліся толькі ўночы, калі мусілі спаць, ды падчас абеду. I тое, бывала, каб залішне гульню не перарываць, заскочым у хату, хлеба лусту адкроім, вадой намочым, цукрам пасыпем — гэта звалася «цымусам» — і на вуліцу. Калі ж мне было шэсць гадоў, Андрэй з сям’ёй не- куды пераехаў — і мы згубіліся... У год, калі адбылася прыкрая гісторыя, я перайшоў у сёмы клас. Пара, калі сябры, кампанія становяцца вельмі важнымі ў жыцці. I таму, як ніколі, дача- кацца не мог паездкі ў летнік: карцела сустрэцца з мінулагоднімі дружбакамі. Але на тую змену не прыехала ніводнага знаёмага. Атрад сабраўся нейкі нядобразычлівы, куслівы. Сказаць, што нешта бла- гое рабілі — не скажаш. Але сяброўства не было, разбіліся на гурткі, падцвільвалі адзін над адным, пляткарылі, мянушкі прыдумлялі. Быў у атрадзе хлопец, мой равеснік. Сам чарнявы, вочы чорныя, сумныя нейкія. Ён хадзіў за мной сле- дам, нібы ў сяброўства набіваўся. Мяне чамусьці гэта раздражняла. Аднойчы я сказаў яму так, як многа хто з атрада казаў гэтаму хлопцу: — Адыдзі, юда!.. Ён сцяўся, як ад удару, і больш не падыходзіў да мяне. Пасля з нейкай нагоды датэрмінова з’ехаў да- дому. Мяне з летніка ў канцы змены забірала бабуля. — Бач ты, як бывае,— сказала яна,— як лёс лю- дзей зводзіць. Такімі сябрамі вы з Андрэем у мален- стве былі, дык праз столькі гадоў во хоць у летніку сустрэліся... Ты што, не пазнаў яго? — запытала, перахапіўшы мой няўцямны позірк.— Гэта ж Андрэй, ён жыў праз дарогу, памятаеш? Я выпадкова яго ўчора ў горадзе сустрэла, размаўлялі. Мне падалося, вы і тут сябравалі — ён хораша гаварыў пра цябе. Як азарэнне, высвеціўся вобраз чарнявага хлоп- чыка. Мяне працяла, як токам — так, Андрэй! Мой сябра — не разлі вада... Я не ведаў, што сказаць бабулі — праўду было сорамна. Ад той пары колькі гадоў прайшло, а гэты пякучы сорам са мной. Андрэя я не бачыў болын ніколі — казалі, сям’я іх у хуткім часе выехала за мяжу. I не расказваў я гэтай іісторыі нікому — вам першай. Можа, напішаце, і выпадкова ён прачытае, даруе мне. Ці проста нехта задумаецца — як акуратна трэба з людзьмі, са словамі. ...Нібы разумеючы шчырасць майго спадарожніка, колы цягніка з растрывожанага «тук-тук», пераходзяць на сцвярджальнае: «Так! Так!..»
Катэгорыі: Пятроўская Т. М. | Дадаў: Татьяна
Праглядаў: 172 | Загрузок: 4 | Рэйтынг: 0.0/0
Усяго каметарыяў: 0
Добавлять комментарии могут только зарегистрированные пользователи.
[ Рэгістрацыя | Уваход ]
Тэматычны кантроль
Апытванне
Какую литературу вы предпочитаете читать?
Всего ответов: 60
Зараз на сайце

Онлайн всего: 1
Гостей: 1
Пользователей: 0
Як заходзіць да нас
Пошук